கவிதைAugust 20, 2005 5:27 pm
பத்து போதும் என்றார்கள் விளையாட்டை நிறுத்தினான்
பன்னிரெண்டு வேண்டும் என்றார்கள் பொறுமை காத்தான்
நாலே வருடம் நறுக்கென முடியும்
இருக்கட்டும் இதுவும்
இதற்கும் தலையசைத்தான்
பணிவாய் நடப்பாய் பலதும் கற்பாய்
படிகள் பலவும் விரைவாய் கடப்பாய்
உனதே உலகம் பொறுப்பாய் தலைவா
கலி முத்தியது காயும்
அம்மா இன்னும் என்ன?
பொறு மகனே - பொறுக்கனும்
போடங்கடா நீங்களும் உங்க டார்வினிஸமும்
