அனுபல்லவி

போதும், போதும் எதுக்கும் ஒரு அளவிருக்கு. கூகிளின் தற்போதைய மந்திரம் இதுதான். இனி தாங்கள் பட்டியலிடும் வலைத்தளங்களின் எண்ணிக்கையை முகப்பில் வெளியிட மாட்டார்களாம். அதாவது தேடுயந்திரத்தில் புது தளங்கள் அவ்வளவு எளிதாக சேர்க்கப்பட பட மாட்டாது. போதுமான அளவிற்கு தேடுயந்திரத்தில் தளங்கள் திரட்டப்படுவதால் (more…)

விட்டதாய் நினைத்து
விடாமல் துரத்தப்படுகிறேன்
போதும் என்றாலும்
புதிராய் கேள்விகள்
வேண்டாம் என்பினும்
விழுதாய் கிளைகள்
தந்துவிட்டதாய் நினைவு
கழித்துவிட்டதாய் ஒப்பந்தம்
சில்லறைகள் கரைந்தன
பைகள் நிரம்பின
வழங்கவே இன்னும்
புழக்கத்தில் மனம்

Cricket got better with live relay. நேரடி ஒளிபரப்பு கிரிக்கெட்டை பல மடங்கு உயர்த்தியது. இந்தியா பாகிஸ்தான் போட்டிகள் தீபாவளி ரீலிஸ் படங்கள் போல் பரபரப்பாயின. கிரிக்கெட் வெறியர்கள் மைதானத்தை விடுத்து தொலைக்காட்சிப்பெட்டி முன் கூடினர். மட்டையாளர்களுக்கும், பந்து வீச்சாளர்களுக்கும் இலவச ஆலோசனை வழங்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு ஓவர் முடிந்தபின்னும் தீவிர அலசல் நடந்தது. விளம்பர இடைவேளை இதற்கு தோதுபட்டது. ஒளியும் ஒலியும் விளம்பரங்கள் தூற்றியவர்கள் இதை சகித்தனர். நிறுவனங்கள் தங்களுக்கான ஸ்லாட்டை தேர்ந்தெடுக்க விரைந்தனர். (more…)

எனக்கும் கிரிக்கெட்டுக்கும் என்றுமே ஏழாம் பொருத்தம் தான். மற்ற விளையாட்டை போலில்லாமல் இதில் நான் சராசரிக்கும் கீழ்.. இதைக் குறித்து எனக்கு எப்போதும் வருத்தமும் இருந்ததில்லை. இதற்கு காரணம் எங்கள் தெருவில் இன்ன விளையாடுவது என்றில்லாமல் புட்பால், ஹாக்கி, பாட்மிட்டன், என்று எதையும் விட்டு வைத்ததில்லை. (more…)

வாராவாரம் தியேட்டர் பக்கம் போயே ஆகணும். சினிமா பைத்தியமில்ல, இருந்தாலும் செய்யரதுக்கு எதுவும் இல்லாததால பாலாஜிக்கு போன் போட்டேன். Best Friend ஒடுது வாங்கன்னாங்க. சரி ஆட்டோவ புடி. அரைமணி நேரம் மிஸ்ஸிங். சரி பரவாயில்லன்னு பாத்தேன். பெரிசா ஒண்ணும் இல்ல விசிலடிறத தவிர.

ரஹ்மான் தானோட இசையை யாருக்கு கொடுக்கனும் தெளிவா தெரிஞ்சு வச்சுரது நல்லது. ஒரு மைனஸ் சமன்படுத்த ஒரு ப்ளஸ் வேணும். அதான் ஜேம்ஸ். ராம் கோபால் வர்மா தயாரிப்பு. பட்டய கிளப்பிருக்காங்க. சரியான கரம் மசாலா. சென்னைல பாக்க கொடுத்டு வக்கலயேன்னு வருத்தமா இருக்கு. பாம்பேல ஒடுமான்னு தெரியல , since the hindi film crowd has become metrosexual. அப்புறம் பெங்களுருக்கும் வந்தாச்சா சிக்னலுக்கு சிக்னல் எப்.எம். காட்டு இரைச்சல பாட்டு வேறயான்னு கேக்க தோனுது.

‘அம்மனுக்கு பச்ச புடவதான் இல்ல சிவப்புதான். ரெண்டையும் போடரத தானே ஒப்புக்கிட்டோம். இப்ப என்ன தகராறு. பத்து வருசங் கழிச்சு நடக்கர திருவிழா ,இந்த விஷயத்துக்கெல்லாம் ஏய்யா தகராறு பண்ணிறீங்க.’ இப்படி விஜயகுமார் சொல்வதாக ஒரு படம். பேர் நினைவில்லை. கே.எஸ்.ரவிக்குமார் இயக்கத்தில் சேரன் பாண்டியனை போல் இன்னொரு முத்து. (more…)

சுப்ரபாதம் சொல்ல , சுபம் சொல்லாம இரவு முட்டும் இடுப்ப காட்ட, சுளுக்கெடுத்தா மருத்தவம் சொல்ல, குண்டு வெடிச்ச ப்ளாஷ் அடிக்க , புடிச்ச பாட்ட கேட்டு முழுசா போட , வந்தாச்சு ஒரு தொலைகாட்சி. கணிப்பொறி நண்பர்கள் என்றும் சொல்லும் வாக்கியம். “மச்சி எல்லாமே காப்பி பேஸ்ட் தான்”. அதே போல தொலைக்காட்சியும் ஆகி விட்டது. (more…)

விஜய் நடிக்க , செல்வா இயக்க எஸ்.ஏ.ராஜ்குமார் இசைமைத்து வெளிவந்திருக்க வேண்டிய தெலுங்கு டப் படம். ராஜ் டிஜிட்டல் ப்ளஸ் புண்ணியத்தில் ஒரு நல்ல படம் என் ஞாயிற்று கிழமை காலையை ஆக்கிரமித்தது. (more…)

முன்னந்தலை ஏறிய சலூன் அண்ணா
முதலாய் திருடிய டீலக்ஸ் கடை கடலை மிட்டாய்
புல் முளைத்த விளையாட்டு மைதானம்
கத்து கத்தாய் கப்பல் விட்ட கால்வாய்
மளிகை கடைக்கு மாறிய டீக்கடை
சின்ன சின்ன மாற்றங்கள்
சித்திரம் வரை அல்லது சிந்தையில் வை
சீக்கிரம் நான் சிதிலம் ஆகும் முன்

சுருக்கமா தமிழ் கல்யாணம்.மாப்பிள்ளையின் தந்தை கழக பின்ணணி கொண்டவர். நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் இவரின் வர்ணங்கள் கறுப்பு, சிவப்பு மட்டுமே. வை.கோ உரை என்றால் கொள்ளை பிரியம். விடுதலை , உண்மை இவர் வீட்டில் தான் நான் முதலில் கண்டது. எழுபதுகளில் இவர் தொடங்கிய கழக முயற்சிகள் எல்லாம் இன்றும் கவனிக்கப்படவில்லை. பேராசியர் அன்பழகன் அடிக்கடி எங்கள் வாதங்களில் தவறாமல் இடம் பெறுவார். திருவள்ளுவர் சிலைக்கு மட்டும் வரவேற்ப்பறையில் இடம். இப்போது உடல் நலம் குன்றியதால் நண்பரின் தந்தை மாறத்தான் செய்தார். குடும்ப பாரம்பரியம் தடுத்தாலும் தாலிக்கு இடம் தந்தது ஆச்சரியம்தான்.

எங்க கேங்குல ஸாலிடா ஆறு பேர். இன்னும் ரெண்டு மூணு பேரையும் சேத்துக்கலாம், ஆனா இந்த ஆறு பேர்தான் பிரதானம், அரட்டை, தண்ணி, பிக்னிக், கம்பென் ஸ்டடி, இப்படி எல்ல கூட்டு சதிக்கும் இந்த ஆறு பேரும் ஆஜர். விஷயம் என்னான்னா இந்த கழுதைகளுக்கு எல்லாம் இப்ப ஏழு,ஏழர வயசாச்சு. (more…)

அந்த சம்பவம் நிகழ்ந்தது பள்ளி பருவத்தில். இனி ஒருவரை ஒருவர் பார்க்க மாட்டோம் என்று உணராத வயது. பத்தாம் வகுப்பு பரிட்சை முடித்தாகவிட்டது. நல்ல வெயில் காயும் ஏப்ரல். கேட்டை தொடும் நேரம் இருவர் கட்டி புரள்கிறார்கள். நபர் ஒன்று என்னோட நெருங்கிய சிநேகிதன், இன்னொருவன் நாட்டாமை. சிநேகிதனின் கோபம் புரியவில்லை. நல்லதானே இருந்தான், என்னடா ஆச்சு இவனுக்கு. (more…)

இந்த கன்னட தேசத்தில் இப்படி ஒரு வசனம் அதுவும் ரெண்டாவது மொறயா?

மொத தடவ ஒரு சிக்னல்கிட்ட. நம்ம மாமாக்கள் டிராபிக்க ஒழுங்கு பண்ண , நம்ம திருவாளர் பொது ஜனம் சகதர்மினியோட வந்து நின்னார் பைக்குல, அதுவும் மஞ்ச கோட்டதாண்டி. மாமா டென்சனாகி கன்னடத்துல கத்த, திருவாளர் “ஹிந்தில சொல்லு, this is india”. மாமா பதிலுக்கு ,” இது கர்நாடகா,கன்னடத்துல தான் சொல்லுவேன், தள்ளி நில்லு” (more…)

இயற்க்கை சீற்றம் கொண்டால் சூறாவளியும் வரலாம் , சுனாமியும் வரலாம். தகுந்த முன்னெச்சரிக்கை இல்லை, மக்கள் இடம்பெயருமாரு எச்சரித்தும் பயனில்லை, நிர்வாகம் வாக்குறுதிகளை மட்டும் அளிக்கிறது, செயல்வடிவம் இல்லை, இப்படியான புகார்கள் இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் வரக்கூடும். தவிப்பது மனிதர்களே. அவர்களின் நிறம் இதில் எந்த அளவுக்கு அவசியமாகிறது தெரியவில்லை. (more…)

அப்பாக்களுக்கு மகள் என்ற ஸ்தானத்தில் பெண் அடி வைப்பது இரண்டாம் அல்லது மூன்றாம் தடவையாக இருக்கும். அந்த வயதில் பெண்ணைப் பற்றிய ஒரு முழு நிர்மானம் மனதிற்குள் உருவாகியிருக்கும். அம்மாவில் துவங்கி அக்காவோ,தங்கையோ வாய்த்த பின், சற்றே நிதானமான சூழலில் ஒரு ஆண்மகனுக்கு பெண் வாய்க்குபோது, அதை பேணுவதில் தகப்பனைத் தவிர சிறந்த ஆள் வேறு யாராகவும் இருக்க இயலாது. (more…)

நம்ம நீண்ட நாள் கனவு இது, இல்லீங்க வெறும் லாப்டாப் மட்டும் தான், ஏற்கனவே நான் வேலை பாக்குற யடத்துல அங்கொன்னும் இங்கொன்னுமா ஒரு பேச்சு, இவன் வேல பாக்கறான்னா இல்ல ப்ளாக்ஸ் படிக்குறான்னான்னு. இருபத்திநாலு மணிநேரமுமும் இணையம் நம்ம பக்க இருந்துட்டு சோறு தண்ணி வேண்டாம், இந்த லட்சண்த்தில வீட்டுக்கு ஒடிடலாமுன்னு ஒரு யோசன, ஆனா இந்த பாழாப் போன இணையம் திருச்சி மாநகரத்துல எப்படி வேல செய்யுமுன்னு ஒரு கிறக்கம். (more…)