அனுபல்லவி

ஆவலாய் பயத்துடன்
தடையில்லாத பாதை நோக்கி
கற்களின் கூர்மையில் அடிபடாமலும்
குழிகளின் ஆழத்தில் தொலைக்காமலும்

புதிய வியூகங்கள்
புதிய விதிமுறைகள்
அனுபவ நேர்த்திக்கு வழுக்கையும்
அடிப்பட்டே மழுங்கிய ஆர்வமும்
வாழ்க்கை சுழலும்
சக்கரங்களின் வேர்வையில்

எதாவது எழுதணும்
நேரமிருக்கு நிதானமிருக்கு
எதாவது கிறுக்கணும்
விஷயமிருக்கு வில்லங்கம் இருக்கு
எதாவது சொல்லணும்
களமும் இருக்கு கருத்தும் இருக்கு
எதாவது பதியணும்
‘ம்’மும் உண்டு ‘ம்.ஹும்’ உண்டு

நேராகவோ வளைந்தோ
கிறுக்கும் நெடுக்கமாக
நீண்டபடி
அடைத்தும் அணைத்தும்
குட்டையும் நெட்டையுமாக
கழிந்த நிமிஷங்களை எண்ணிக்கொண்டும்
கடக்க வேண்டிய எண்ணிக்கைகளில்
அவரச அவஸ்தையாய் அரட்டையடித்த படி
பாலரும் பண்டிதரும்
பெண்களும் பெரிசுகளும்
சீராய் நிற்க
வரிசைகள் பலவிதம்

வலது திருப்பங்கள் யூ-டர்ன் ஆவதும்
வராமல் வந்தும் நகராமல் ஊர்ந்திடும் பேருந்துகளும்
புற்றீசலாய் சாலை முற்றும் சான்ரோட்களும்
புதிதாய் வந்திறங்கிய ஹோண்டா கார்ன்னும்
நடைப்பாதையின் ஓரம் தனக்காய் எண்ணும் பல்சரும்
புதிதாய் சுவாசிக்க ஒன்றுமில்லை மாநகரத்தில்

விட்டதாய் நினைத்து
விடாமல் துரத்தப்படுகிறேன்
போதும் என்றாலும்
புதிராய் கேள்விகள்
வேண்டாம் என்பினும்
விழுதாய் கிளைகள்
தந்துவிட்டதாய் நினைவு
கழித்துவிட்டதாய் ஒப்பந்தம்
சில்லறைகள் கரைந்தன
பைகள் நிரம்பின
வழங்கவே இன்னும்
புழக்கத்தில் மனம்

முன்னந்தலை ஏறிய சலூன் அண்ணா
முதலாய் திருடிய டீலக்ஸ் கடை கடலை மிட்டாய்
புல் முளைத்த விளையாட்டு மைதானம்
கத்து கத்தாய் கப்பல் விட்ட கால்வாய்
மளிகை கடைக்கு மாறிய டீக்கடை
சின்ன சின்ன மாற்றங்கள்
சித்திரம் வரை அல்லது சிந்தையில் வை
சீக்கிரம் நான் சிதிலம் ஆகும் முன்

பார்கவும் வேண்டாம்
கேட்கவும் மாட்டேன்
வாங்கிடலாம் - தொட்டு விடும் தூரம்
வச பாட வசதிதான் பாவம்
முடியாத ப்ரசனை - சுற்றும் முட்கள்
இலைகளின் வேதனை
பரிவர்த்தனை பரிபாஷை
பாந்தாமாய் பாரங்கள்

படபடத்தது கண்கள்
படர்ந்தன வானெங்கும்
உயர்ந்தன புருவங்கள்

எல்லாம் சுருள் சுருளாக
இருக்கட்டும் என் பங்காக

நகைக்க ஒன்று
புகைக்க இணங்கு

பார்வை பழுது
பாவம் விழுது

பருவ கோளாறு
பலன் இராது

பத்து போதும் என்றார்கள் விளையாட்டை நிறுத்தினான்
பன்னிரெண்டு வேண்டும் என்றார்கள் பொறுமை காத்தான்
நாலே வருடம் நறுக்கென முடியும்
இருக்கட்டும் இதுவும்
இதற்கும் தலையசைத்தான்

பணிவாய் நடப்பாய் பலதும் கற்பாய்
படிகள் பலவும் விரைவாய் கடப்பாய்
உனதே உலகம் பொறுப்பாய் தலைவா

கலி முத்தியது காயும்
அம்மா இன்னும் என்ன?

பொறு மகனே - பொறுக்கனும்

போடங்கடா நீங்களும் உங்க டார்வினிஸமும்

பார்த்து ரசிக்கிறேன்
படிக்க அலைகிறேன்
பிடித்ததை சேமிக்கிறேன்

எண்ணங்களை கோர்க்கிறேன்
எழுத விழைகிறேன்
அயர்ந்து விடுகிறேன்

இன்றும் ஒருமுறை

சூரியன் ஆறு மணிக்காம்
குளியல் ஏழாம்
செல்வாய் எட்டு

உறங்கியது பதி ஒன்று
உண்டது பத்து
வந்தது ஒன்பது விழித்ததும்

எல்லாம் நடக்கிறது
படிப்பதும் பதிவதும்

திரட்டினாற் அறநூறு
வளர்ந்திடும் நிதம் நூறு

தீராமல் காலசுவட்டில்
கணையில் ஆழ்ந்து

இலக்கின்றி தேடினேன்
வலைப்பதிக்கிறேன்

மதிய நேரங்களில் தூங்கியும்
மற்ற நேரங்களில் சாப்பிட்டும்
மாலையில் மெல்ல வீதி வழியே

சின்னதாய் மாற்றங்கள்
நுணுக்கமாய்

தூக்கத்திற்கு மூன்று
சாப்பிட இரண்டு
வலம் வர ஒன்று
இருபத்திரண்டை இரண்டு நாட்களில் நிரப்ப முயல்கிறேன்

முடிவுற்றாலும் மறக்கவில்லை
முறிந்தாலும் மறந்தில்லை
மறைத்து வைக்கிறேன் உன்னோடு உறவாய்
உறைவிலிருக்கும் வாளாய்

நல்ல பொருள் தேடி
நான்கைந்து பதிவுகள் ஒடி
நம்பிக்கை இழந்தது கவிதை

மொழிக்கும் நிறமுண்டாம்
விவாதப்போம் வாரீர்
தமிழுக்கும் ஜாதியுண்டாம்
வாதிடுவோம் வாரீர்
அனர்த்தமும் அர்த்தமாம்
சேறிடுவீர் வாரி

நாராயணன் வெங்கிட்டு கவிதை போட்டியில் இடம் பெறாத கவிதை